Het bericht zal de meesten van jullie inmiddels wel bereikt hebben, maar nog even voor de mensen die onder een steen of in de grot hebben gezeten: De baby is geboren!!!

Dexf2n is op vrijdagochtend 5 maart om kwart voor 3 ter wereld gekomen.

Dit betekent dan ook het einde van deze weblog. Maar niet getreurd, we gaan natuurlijk niet stoppen met jullie op de hoogte houden van de vorderingen van onze kleine man. Jullie kunnen alles meebeleven op:

www.deonvanderzee.nl

Wij als trotse ouders zien jullie daar graag terug. Allemaal bedankt voor het meelezen en meeleven tijdens de zwangerschap en tot gauw!

Liefs Familie van der Zee

Ik moet eerlijk toegeven dat ik vannacht prima heb geslapen. Ik was dan ook doodmoe van alle indrukken, toestanden en emoties. Vanochtend om half 7 werd ik wakker gemaakt door de verpleging er werd weer een CTG gemaakt. Arjen kwam mooi op tijd aan, was wel fijn om hem weer te zien. (Ik schrijf dit terwijl er verderop iemand ongelooflijk over haar nek gaat… Juk…). Die was in orde en de arts zou eraan komen om te voelen of ik uitsluiting zou hebben en eventueel inbrengen van zo’n tabletje. Ondertussen kreeg ik ook een kamergenoot waar ook de bevalling van ingeleid zal worden. We hadden nog geen ontsluiting verwacht, dus het kon alleen maar meevallen. En inderdaad, helemaal geen ontsluiting. Het leek er wel op dat het geboortekanaal wat korter is en dat zou het eerste teken van een aanstaande bevalling zijn. Dat hadden de baby en ik dus al mooi samen even gedaan. Het tabletje werd ingebracht en ik mocht vervolgens weer een uur aan de CTG. Tegen 8 uur zou er ook nog een vampier komen om bloed af te nemen. Ik was voorbereid, Arjen had om 7 uur al zalf en een pleister op mijn arm gedaan en ik had beloofd om in xe9xe9n keer mee te werken. Wat ik vervolgens ook braaf heb gedaan. Het was binnen 2 tellen gepiept, zonder ook maar een traan te laten. Daar ben ik wel supertrots op. Nu is het afwachten op harde buiken, weexebn en/of ontsluiting. Rond half 12 krijg ik de 2e pil…

Dit is waarschijnlijk voorlopig even de laatste keer dat ik van me laat horen. Waarom? Dit bericht komt live vanuit het ziekenhuis… Vanochtend moest ik voor de gewone controle naar de gynaecoloog, toen bleek dat het kindje niet meer gegroeid was. Het gevolg is dat het kindje nu een groeiachterstand heeft. Het lijkt te komen doordat de placenta niet meer helemaal goed functioneert. Er moest meteen een CTG gemaakt worden om te zien of het goed ging met de baby en daarna meteen weer terug naar de gynaecoloog. Ik meteen Arjen gebeld, die moest nog ruim een uur rijden. Maar die kwam er uiteraard meteen aan. Toen ik terug kwam bij de gynaecoloog, bleek dat het met de baby verder goed ging maar ik zou vrijdag terug moeten voor een 2e check en dan zouden we bespreken dat de baby eerder gehaald zou worden. Het ging allemaal in een roes langs me heen en ik zei dat ik me grote zorgen maakte. De dokter bood meteen aan om me meteen op te nemen, dan kon de baby constant in de gaten gehouden worden. Pfff ik wilde even wachten met beslissen tot Arjen er was en dat vond hij prima. Arjen weer gebeld met deze mededeling en toen vroegen we ons af of het wel nodig was om te wachten met het halen van de baby.

Arjen was hier rond half 1 en om half 2 konden we nog even met de gynaecoloog praten om deze vraag bij hem neer te leggen. Dat ik zou blijven was inmiddels al wel besloten. Hij luisterde naar onze zorgen en vond ook dat we dan maar niet meer moesten wachten.

En nu? Morgenochtend (donderdag de 4e) word er bekeken of ik al ontsluiting heb. Als het 3 cm is gaan de weexebn opgewekt worden. Als dat niet zo is, moet er eerst voor ontsluiting gezorgd worden. Dat gaat door het vaginaal inbrengen van tabletjes. Elke 4 uur eentje, net zo lang tot ik 3 cm ontsluiting heb. Hoe lang dat zou gaan duren is onzeker. Kan binnen 1 tot 7 dagen zijn. Het kan dus nog wel even duren, maar het kan nou ook ineens heel snel gaan. We kunnen weer eens niet veel anders doen dan afwachten, maar de baby zal nu niet heel lang meer op zich laten wachten.

Als het lukt hou ik jullie via deze weg op de hoogte en anders ben ik druk met andere dingen zoals bevallen…

Na de weexebn van afgelopen week is het verder akelig stil gebleven. Mijn buik is nou wel een heel eind ‘afgezakt’ en het meeslepen ervan is dan ook een stuk zwaarder geworden. Van ons mag de kleine ook echt wel geboren worden. Vooral ik ben er lichamelijk wel aan toe. Ik slaap heel slecht en zie er ook wel een beetje ‘uitgeleefd’ uit ondertussen, wat ook niet zo vreemd is met een buikbewoner natuurlijk. Woensdag moet ik nog een keer voor controle naar de gynaecoloog, wat waarschijnlijk dan ook wel de laatste keer zal zijn.

Het is ondertussen wel maart geworden en vandaag is het meteorologisch begin van de lente. Het seizoen van de ronddartelende lammetjes en de kleine gele kuikentjes. Deze maand is dan ook eindelijk de maand dat de kleine geboren zal worden. Met nog iets meer dan 2 weken te gaan zal het dan ook niet heel lang meer duren.

Pfff, wat is dit een rommelige week geweest. Waarom? Omdat ik 2 dagen lang weexebn heb gehad… Afgelopen maandag rond 11 uur ‘s ochtends begon het feest. Heel rommelig en onregelmatig, maar duidelijk weexebn. Je herkent ze dus echt, ergens was is namelijk een beetje ongerust dat ik het niet door zou hebben en het als buikpijn zou benoemen. De ene keer kwam er 45 minuten niks en vervolgens om de 20 minuten. Rond half 3 heb ik Arjen maar even gebeld met de mededeling van het wel eens zo ver zou kunnen komen. Hij was al bijna onderweg naar huis en tegen 4 uur thuis. Daarna kwamen de weexebn heel regelmatig om de 15 minuten. Er zat schot in!!! ‘s Avonds hebben we onze ouders maar even gebeld om te zeggen dat het wel eens geboren zou kunnen gaan worden, maar helaas. We zijn gewoon naar bed gegaan en in mijn slaap is het nog een poosje doorgegaan. Ik heb er niet veel van gemerkt, maar Arjen helaas wel… En de volgende dag was er niets meer aan de hand. De baby lag weer vrolijk te woelen en was niet van plan om ter wereld te komen. Tot half 2 dan, toen begon het circus opnieuw. Ineens waren er om de 9 minuten weexebn, hoera! Weer contact met Arjen om dit goede nieuws te vertellen. Maar rond half 8 ‘s avonds hield het weer op. Inmiddels is het donderdag en helaas is het verdacht stil. Nog geen baby dus…

Hij is volgens mij nu wel helemaal ingedaald, hoogstwaarschijnlijk zijn dat de weexebn geweest. Wel typisch dat er regelmaat inzat, het voelde anders dan de vorige voorweexebn. Veel lopen is nu echt voltooid verleden tijd en bukken zit er ook niet meer in. Maar goed, officieel moeten we nog 3 weken en daar zullen we dan ook wel door komen. Maar van ons allebei mag de kleine nou wel geboren worden.

Weer een mijlpaal: als je baby deze week wordt geboren, mag je thuis bevallen! Een raar idee is het wel. Je kind kan nu elk moment komen, maar het kan ook nog wel een dikke maand duren.

Overigens kan het goed zijn dat je je baby nu minder voelt bewegen. Daar hoef je niet van te schrikken, hij of zij heeft gewoon minder ruimte en ligt met opgetrokken beentjes in de baarmoeder. Hoewel je af en toe nog wel een schop van de voetjes voelt of een por met een elleboogje krijgt. Pas als je je baby niet meer zou voelen op momenten dat je dat gewend bent, is het verstandig om even contact op te nemen met je verloskundige.

Vanochtend was het dan zo ver, het moment suprxe8me. Is de baby gedraaid of moet de gynaecoloog hem een handje helpen? Toen ik na een half uur eindelijk aan de beurt was hielden we eerst een soort toto. Samen met de gynaecoloog en de gynaecoloog in opleiding gingen we raden. Ik zei dat de baby niet gedraaid was. Na een hoop geduw, gepor en getrek aan mijn buik waren de andere 2 het met me eens. Hij ligt nog in stuitligging.

Gauw een echo maken om te kijken of we gelijk hadden. Koude gel op mijn buik…

Baby van der Zee lijkt al echt op papa. Hij maakt ook al grapjes, wat wij allemaal nog aanzagen voor zijn hoofd, bleken zijn billen te zijn. Hij is gedraaid!!! Helemaal uit zichzelf, hoera, hoera, hoera!!! Hij lag heerlijk met zijn handje onder zijn hoofdje van zich af te trappelen.

Ik heb geen idee wanneer hij dat gedaan heeft. Zondagnacht was hij wel erg onrustig, maar gisteren heb ik ook behoorlijk last gehad van mijn buik. Maar goed, hij kan ook al wel 2 weken geleden gedraaid zijn. De verloskundige heeft ook nog gevoeld en dacht dat hij nog in een stuit lag, maar misschien heeft hij haar ook wel in de maling genomen.

Verder is de baby enigzins begonnen met indalen, maar hij is er nog niet. Er is dan ook nog tijd genoeg. Ik ben al lang blij dat een gewone bevalling weer in zicht is. Die gedachte bevalt me wel…

Het huidje van je baby is nog steeds bedekt met huidsmeer, een wit, glibberig laagje dat hem of haar beschermt tegen het inweken van het vruchtwater. Je baby verliest dit laagje in de laatste weken van je zwangerschap. Het huidsmeer komt dan in vlokjes in het vruchtwater terecht.

Aan het vruchtwater is dan ook te zien of de baby op het juiste moment geboren wordt. Is het vruchtwater kraakhelder zonder vlokjes, dan is je kind iets te vroeg geboren. Is het vruchtwater helder mxe9t vlokjes dan is je kind keurig op tijd. Vruchtwater dat melkwit van kleur is, betekent dat de vlokjes opgelost zijn en dat je kind wat aan de late kant is.

Zou je kind in deze week ter wereld komen, dan is hij of zij dus waarschijnlijk nog helemaal bedekt met dit dunne laagje huidsmeer en heb je helder vruchtwater.

Als dit je eerste zwangerschap is dan zal je baby rond deze tijd met het hoofdje dieper in het bekken zakken. Dit wordt indalen genoemd. Soms kun je dit ook voelen. Je krijgt namelijk wat meer ruimte in je maag. Ben je zwanger van een tweede of volgend kind, dan kan dit indalen later in de zwangerschap plaatsvinden. De buikspieren zijn door de vorige zwangerschap namelijk al wat meer uitgerekt en de baby heeft nu dus nog wat meer ruimte.

Met nog een verwacht aantal dagen van 33 te gaan begin ik te twijfelen of ik wel zwanger ben van een mensenkind. Het kan volgens mij namelijk ook wel een hark zijn, een zogenaamde dwarshark. Het kindje ligt nog steeds in een stuit en wil maar niet draaien. De woensdag komt wel steeds dichterbij en als het dan nog niet goed ligt mag ik terugkomen. Dan gaat de gynaecoloog proberen om het handmatig te draaien. Het schijnt dat dit nogal een onprettige gebeurtenis is en al helemaal als het werkelijk om een hark gaat in plaats van een mensenkind… Maar goed, de kans bestaat nog steeds dat hij het uit zichzelf doet en ik kan niets anders dan gewoon afwachten.

Met de voorweexebn gaat het ook ‘voorspoedig’ en dan in de negatieve zin voor mij. Gisteravond ging het zo tekeer dat ik even dacht dat het begon, maar nee vals alarm. Ook vandaag rommelt het rustig verder en is de baby ook nog eens aan het gymnastieken. Dubbelop feest voor mij.

Het grootste deel van mijn tijd breng ik door op het toilet. Zowel overdag als ‘s nachts ben ik daar vaak te vinden. Dat is dan ook vrijwel de enige plek waar ik nog alleen naar toe kan. Met alle sneeuwtroep buiten is het ook niet echt uitnodigend om even te gaan wandelen. Als een pinguxefn beweeg ik me af en toe voort naar de bus. (De pinguxefn kan wel lopen, maar niet zo gemakkelijk. Hij waggelt heel erg tijdens het lopen. Veel sneller gaat het wanneer hij over het ijs glijdt. Het is dan net alsof hij aan het sleetje rijden is.*) De sneeuw maakt het pinguxefnloopje dan ook tot een mooi plaatje. Misschien is het glijden ook wel een goede tip voor mij…

* Bron: www.dierenpark-emmen.nl

Met nog een verwacht aantal dagen van 33 te gaan begin ik te twijfelen of ik wel zwanger ben van een mensenkind. Het kan volgens mij namelijk ook wel een hark zijn, een zogenaamde dwarshark. Het kindje ligt nog steeds in een stuit en wil maar niet draaien. De woensdag komt wel steeds dichterbij en als het dan nog niet goed ligt mag ik terugkomen. Dan gaat de gynaecoloog proberen om het handmatig te draaien. Het schijnt dat dit nogal een onprettige gebeurtenis is en al helemaal als het werkelijk om een hark gaat in plaats van een mensenkind… Maar goed, de kans bestaat nog steeds dat hij het uit zichzelf doet en ik kan niets anders dan gewoon afwachten.

Met de voorweeën gaat het ook ‘voorspoedig’ en dan in de negatieve zin voor mij. Gisteravond ging het zo tekeer dat ik even dacht dat het begon, maar nee vals alarm. Ook vandaag rommelt het rustig verder en is de baby ook nog eens aan het gymnastieken. Dubbelop feest voor mij.

Het grootste deel van mijn tijd breng ik door op het toilet. Zowel overdag als ‘s nachts ben ik daar vaak te vinden. Dat is dan ook vrijwel de enige plek waar ik nog alleen naar toe kan. Met alle sneeuwtroep buiten is het ook niet echt uitnodigend om even te gaan wandelen. Als een pinguïn beweeg ik me af en toe voort naar de bus. (De pinguïn kan wel lopen, maar niet zo gemakkelijk. Hij waggelt heel erg tijdens het lopen. Veel sneller gaat het wanneer hij over het ijs glijdt. Het is dan net alsof hij aan het sleetje rijden is.*) De sneeuw maakt het pinguïnloopje dan ook tot een mooi plaatje. Misschien is het glijden ook wel een goede tip voor mij…

* Bron: www.dierenpark-emmen.nl